اگر ماه احساس مرا نسبت به تو ميدانست

هرگز به سیاهی شبهایم نوری نمی پاشید       

و اگر صبح شوق لبریزم براي ديدار تو را ميدانست

هرگز آمدنش را بر ديدگان خفته ام جاری نمی ساخت

اگر زندگي ميدانست كه تو چقدر برايم عزيزي

از تنم بار ميبست

و اگر اميد ميدانست كه چقدر بي تو بي نيازش هستم

برايم فرصت جبراني باقي نميگذاشت

اگر فردا ميدانست كه چقدر بي تو شبيه امروز است

هرگز ميل آمدنش نبود

و اگر لبخند ميدانست چقدر مرا به ياد تو مي اندازد

هرگز بر لبانم نمی نشست

اگر قلب ميدانست تو تنها بهانه براي طپيدنش هستي

اينچنين خودش را به زحمت وا نمي داشت

و اگر خاك ميدانست كه چقدر براي بودن ناچارم

هرگز قبطه ي زنده بودنم را نميخورد

اگر دل ميدانست كه با من چه کرده

بی شک از عذاب جان میداد

و اگر عقل میدانست که با تو چه کرده

هرگز از شرم رسوایی سر بر نمی آورد

اگر گذشته ميدانست كه چقدر برايم عزيز است

هرگز به ساعتهاي خفته ام با تعجب نمي نگريست

و اگر تو میدانستی که چقدر دچارت هستم

هرگز به تبعیدگاه خود قدم نمی گذاشتی ...

                                                                                 vanda