تبليغاتX
تو تنها نیستی - او هم روزگاری قافیه سازی میکرد!

به تازه گی چند بیت شعر از پدرم یافتم که ایکاش حدالقل زمان سرودنش را میدانست،شاید زمانش پیش از دغدغه های تولد فرزند باشد شاید هم پیشتر،ولی خوب میشد پدر٬که به جای من قلمت را بزرگ میکردی که بی شک بیش از من قدر سخاوت دستانت را میدانست...

 چشماتو وقتی میبندی

                           همه ی آسمونامو دوتا پلکات میپوشونه

غنچه ی لبهاتو وقتی،واسه من باز میکنی

                           غم حسرت،روی گلبرگهای گلهای دلم،لونه میگیره

 وقتی از برابر این دوتا چشم اشکبارم راه میری

    از غم با تو نبودن،

           رد اشکام،روی گونه های خیسم

                                              جا میمونه...


+ نوشته شده در | ساعت9 PM | توسط وندا ص |